اصالت درمانگر

تو درمانگری یعنی فرشته‌ای،

نمیتونی انسان باشی،

نمیتونی تو‌زندگی حرف خودت رو بزنی،

فقط باید به دیگران گوش بدی ….

اصیل بودن به چه معناست؟

برخی اصیل بودن را به معنای همیشه یک شکل بودن می‌دانند، در صورتیکه هر انسانی به دور از تظاهر، ترس یا تأثر، در موقعیت‌های مختلف  تجلی‌های اصیل متفاوتی دارد. یک فردی که در زندگی اصالت دارد ممکن است در کلاس درس تمام همّ خود را برای فهمیدن دیگری می‌گذارد و در زمین فوتبال با تمام وجود برای پیروزی بر تیم دیگر تلاش می‌کند، در جلسه کاری بسیار جدی و عقلانی باشد و در هنگام بازی با کودک نوپا برای شاد کردن او نقش دلقک را بازی کند.

پس اصالت حکم می‌کند که در هر موقعیتی، متناسب آن، خودت را بروز دهی و فارغ از نگاه و قضاوت و ارزش‌گذاری دیگران، از رفتار ریاکارانه دوری کنی.

اصالت درمانگر یعنی چه؟

اکنون روشن می‌شود که اصالت داشتن درمانگر به معنی همیشه و همه جا شنونده بودن یا نادیده گرفتن خواسته‌های خود در برابر دیگران نیست و از طرفی به معنی تکرار رفتارهای روزمره ما در اتاق درمان هم نیست.

اصلاً یعنی در هر موقعیت  به هرآنچه عمیقاً وآگاهانه مناسب و شایسته میدانی عمل کنی.

شرط‌های اصیل بودن و پرهیز از سطحی‌نگری

درباره اصالت توجه به این نکته نیز ضروری است که  آنچه بر اساس یک انگاره سطحی و بدون آگاهی از ما صادر می‌شود را نمی‌توان اصالت دانست. لازمه اصالت برخورداری از یک شالوده نگرشی آگاهانه، آزموده و یکپارچه است. اصیل بودن درباره وجودی که هیچ اصلی و ریشه‌ای ندارد معنایی ندارد. پس برای اصیل بود تأمل عمیق در خویشتن و ساختن یک بنیان فکری و وجودی نیز ضروری است.

حضور  کارگاه سقراط در اتاق درمان حرکتی است  به سوی ساختن اصالت خویش.