درمانگران خوب اشتباه می‌کنند

گزارش متواضعانه و صادقانه آرون تی بک در ابتدای این ویدئو از خطای خود و درسی که از آن گرفته، می‌تواند برای درمانگران تازه‌کاری که درگیر کمال‌گرایی هستند یا به خود تردید دارند، درسی آموزنده باشد. اتاق درمان، آزمایشگاه پیچیده روابط انسانی است.

درمانگر حاذق کسی نیست که اشتباهی نکند، بلکه او به عملکرد خود آگاه است، با خودش صادق است، متوجه اشتباهات خویش می‌شود، با حفظ خونسردی و حرفه‌ای‌گری ادامه مسیر جلسه را هدایت می‌کند و برای جبران اشتباه خود تلاش می‌کند و در نهایت از این تجربه چیزی یاد می‌گیرد.

نکته‌ی کمتر گفته‌شده اما مهم آن است که گاهی همین مواجهه‌ی شفاف و مسئولانه با اشتباه، خود به عاملی برای تعمیق پیوند درمانی بدل می‌شود. اعتراف درمانگر به اشتباهش_وقتی از جایگاه مسئولیت‌پذیرانه و بدون دفاع‌گری باشد_ به خودی خود نوعی مدل‌سازی برای مراجع است؛ الگویی از اینکه می‌توان اشتباه کرد، دید، پذیرفت و اصلاح کرد، بی‌آنکه شأن و امنیت رابطه آسیب ببیند. این شفافیت، حس اعتماد و صداقت را در رابطه درمانی تقویت می‌کند و با نظریه‌های شناختی-رفتاری که بر یادگیری از تجربه تأکید دارند، هم‌راستاست. مراجع از درمانگری که با خود مهربان است، می‌آموزد که کمال‌گرایی را کنار بگذارد و با خطاهایش آشتی کند.

برای مشاهده فیلم آرون تی بک درباره این تجربه، اینجا کلیک کنید.

کارگاه «سقراط در اتاق درمان» بستری است که شرکت‌کنندگان ضمن آگاهی و پذیرش نقص‌های انسانی خود، برای مواجهه با شرایط، چالش‌ها و ابهامات اتاق درمان آماده می‌شوند. می‌آموزند که چگونه با دقت و اکتشاف، ارائه بازخورد و طرح پرسش‌های کارآمد، راهی به سوی رهایی و بالندگی بیمار خود باز کنند.